…DAE KÂNTJ OP…

Wat erg veur de hândj liktj en de simpelheid zelf  liêktj heet dèk eine lange en ingewikkeldje achtergroôndj. Asse inne auto van richting verangerst zètse de richtingaanwiêzer aan. Dae zitj ònger hândjbereîk aan ’t steûr en de kònst hum mèt diene pink bedene. Mèkkelik zat! Mer det is neet altiêd zoeë gewaestj! De allerieërste auto’s haje gein richtingaanwiêzers!
De chauffeur (dae dèk inne ope locht zaât) gaaf richting aan door ziene êrm oet te staeke. Zoeëwie fietsers noê ouch doôn (asse teminste fatsoên hebbe). Trouwes…dao zeen noê nóg steeds auto’s (old-timers) woeëbiê richting aangaeve mèt de henj gebeurtj!!
Knappe köp bedachte vervolges eine richtingaanwiêzer inne vorm van ein klein oetklapbaar ‘ermke’, det woort bedeendj door…. aan ein touke te trèkke!! Echt waor! Later kwaam de elektriek en toen kreeg det ermke ouch eine naam, euvergenome oet ’t Frâns: clignoteur!
Alwiel zitte knipperleechte ane veur- en achterkântj van oze auto mer ouch oppe spegels en sòms inne achterroêt. Dus… wat is nog simpeler dan richting aangaeve! Zootse meine…
Mer de werkelikheid is anges! Dageliks gebeure hòngerte òngelökke òmdet eine besteurder ’t anger verkieër neet lieëtj wete welke richting hae opwiltj. Aan die naolaotigheid zeen álle verkieërsdeilnemers sjöldjig, dus ouch fietsers, bròmmers, moters, auto’s, bösse, vrachtwages en zelfs trams!
Oplossing?? Trök nao ’t begin! Installeer op eder vehikel weer eine clignoteur. Det oetfloepbaar lêmpke weurtj drek door edereîn gezeên; want ‘t heet ein magische aantrèkkingskracht!!

LeiS